كه : گفت مرا امام جعفر صادق عليه السلام كه : مىباش هر صبح يكى از سه قسم : اوّل ، دانا به جميع احكام الهى ؛ دوم ، ياد گيرنده از دانا به جميع احكام الهى آنچه را كه نداند بىواسطه يا به واسطه ؛ سوم ، دوست دارندهء آن دانا ، اگر آن دانا غايب باشد . و نشان دوستدار ، اين است كه هر صبح و شام منتظر او باشد و پيروى ظن نكند ، چنانچه دشمنانش مىكنند ؛ و مباش قسم چهارم كه دانا نباشى و اگر دانا حاضر است ، نپرسى و اگر غايب است ، انتظارش نكشى و پيروى ظن كنى كه جهنّمى مىشوى به دشمنى اين سه قسم .
حكايت :
مخالفى گفت كه : سخنى كه شيعه در حق ما مىگويند كه : ما دشمن على بن ابى طالبيم ، محض افتراست . چگونه دشمن باشد كسى با امام چهارم خود و ما على را بيش از شيعه دوست مىداريم ؛ چه مىگوييم كه : كسى حدّ آن نداشت كه با على ستمى كند و او تغافل كند .
گفتم كه : آيا ترسايان كه مىگويند كه : اللَّه تعالى خداى سوم است ، دشمن اللَّه تعالىاند يا دوست ؟
گفت كه : دشمناند .
گفتم كه : چگونه دشمن باشد كسى با خداى سوم خود ؟
گفت كه : اين جوابى است كه جان دارد .
گفتم كه : آيا جمعى كه دانند كه اللَّه تعالى هست و دشنام او دهند نادانسته ، چنانچه اللَّه تعالى گفته در سورهء انعام كه :
« فَيَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَيْرِ عِلْمٍ »
« 1 » دشمن اويند يا نه ؟
گفت كه : اين نيز مانند اوّل .
گفتم كه : آيا جهودان در دعوى اين كه ايشان اللَّه تعالى را دوست مىدارند و هيچ كس مثل ايشان دوست نمىدارد ، چنانچه اللَّه تعالى در سورهء جمعه حكايت كرده ، راست مىگويند به اعتقاد اهل اسلام يا دروغ ؟
گفت كه : دروغ .
هامش
( 1 ) . انعام ( 6 ) : 108 .