تخطي إلى المحتوى الرئيسي

صافى در شرح كافى (فارسى) — صفحة 292

مساهمون:

ص٢٩٢
گمراهى ايشان « 1 » و او نمىداند كه داخل آن دَر شده . مراد به دَرِ گمراهى ، پيروى ظن است ؛ چه به آن دَر ، داخل همگىِ گمراهىها مىشود و پندارد كه هنوز از شيعه است .

[ حديث ] هشتم

اصل : [ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ ، عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ ، عَنِ النَّوْفَلِيِّ ، عَنِ السَّكُونِيِّ ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام ، عَنْ آبَائِهِ عليهم السلام ، قَالَ : ] « قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله : لَاخَيْرَ فِي الْعَيْشِ إِلَّا لِرَجُلَيْنِ : عَالِمٍ مُطَاعٍ ، أَوْ مُسْتَمِعٍ وَاعٍ » . شرح : گفت رسول اللَّه صلى الله عليه و آله كه : نيست خوبىاى در زندگانى ، مگر دو كس را : دانايى كه سخنش را بايد كه شنوند و عمل كنند ، يا شنوندهء از آن دانا كه خوب در دل خود جا دهد آنچه را كه شنود .

[ حديث ] نهم

اصل : [ عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ ؛ وَمُحَمَّدُ بْنُ يَحْيى ، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ ، عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ ، عَنْ سَيْفِ بْنِ عَمِيرَةَ ، عَنْ أَبِي حَمْزَةَ ] عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عليه السلام ، قَالَ : « عَالِمٌ يُنْتَفَعُ بِعِلْمِهِ أَفْضَلُ مِنْ سَبْعِينَ أَلْفَ عَابِدٍ » . شرح : روايت است از امام محمّد باقر عليه السلام گفت كه : دانايى كه فايده برده شود در دين به دانايى او ، بهتر است نزد اللَّه تعالى از هفتاد هزار عبادت كننده كه فايده‌اش به خودش رسد و بس .

[ حديث ] دهم

اصل : [ الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ ، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ إِسْحَاقَ ، عَنْ سَعْدَانَ بْنِ مُسْلِمٍ ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ عَمَّارٍ ، قَالَ : ] قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام : رَجُلٌ رَاوِيَةٌ لِحَدِيثِكُمْ يَبُثُّ ذلِكَ فِي النَّاسِ ، وَيُسَدِّدُهُ فِي قُلُوبِهِمْ وَ قُلُوبِ شِيعَتِكُمْ ، وَلَعَلَّ عَابِداً مِنْ
هامش
( 1 ) . يعنى : گمراهى خودشان .