پيامبر صلى الله عليه و آله نازل شد ، در حالى كه مسلمانان در حال حركت بودند :
[ يا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ إِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيمٌ * يَوْمَ تَرَوْنَها تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّا أَرْضَعَتْ وَ تَضَعُ كُلُّ ذاتِ حَمْلٍ حَمْلَها وَ تَرَى النَّاسَ سُكارى وَ ما هُمْ بِسُكارى وَ لكِنَّ عَذابَ اللَّهِ شَدِيدٌ ]
.
اى مردم ! از پروردگارتان پروا كنيد ، بىترديد زلزلهء قيامت ، واقعهاى بزرگ است . * روزى كه آن را ببينيد [ مشاهده خواهيد كرد كه ] هر مادر شير دهندهاى از كودكى كه شيرش مىدهد ، بىخبر مىشود ، و هر مادهء باردارى بار خود را سقط مىكند ، و مردم را مست مىبينى در حالى كه مست نيستند ، بلكه عذاب خدا بسيار سخت است .
پيامبر ندا داد و مردم را امر به ايستادن كرد ، تا اينكه گرد شمع وجود مقدسش جمع شدند ، آيه را بر آنان قرائت كرد ؛ راوى مىگويد : من هيچ وقت به اندازهء آن شب گريه كننده نديدم ، چون صبح شد زين از چهارپايان نمىگرفتند و خيمه برپا نمىنمودند ، مسلمانان را مىديدى كه يا گريه مىكنند يا محزون و غمگين به فكر فرو رفتهاند ! « 1 »
230 - لذت مناجات
در احاديث قدسيه آمده كه خداوند به موسى بن عمران فرمود : به فلان كس بگو : تو را دچار چنان بلايى كردهام كه ما فوق آن نيست . عرضه داشت : خداوندا ! من او را بر بلايى نديدم ، خطاب رسيد : لذت مناجاتم را از او گرفتهام ! ! « 2 »
231 - اين سگ بهتر است يا تو ؟
داستانى آموزنده به اين مضمون در كتابهاى عرفانى نوشتهاند :
هامش
( 1 ) - عرفان اسلامى : 5 / 204 .
( 2 ) - عرفان اسلامى : 5 / 211 .