اشاره مىكند در حالى كه آن عيوب از ديد عطا دور مانده بود .
عطا پس از علم به عيوب ، در وسط بازار ، شروع مىكند به بلند گريه كردن ، بزّاز از كرده پشيمان مىشود و به عطا مىگويد : مرا ببخش به هر قيمتى كه مىخواهى از تو مىخرم ، عطا مىگويد : گريهء من از كمى قيمت پارچه نيست ، بلكه از اين است كه من با وجود سعى بسيارى كه در بافت اين پارچه كردهام و به اعتقاد خود آن را بىعيب مىدانستم ، معيوب از آب در آمد و من از عيب آن غافل بودم ، شايد عملهاى من هم مثل اين پارچه پر از عيب باشد و چون روز قيامت به نظر خبير بصير برسد ، عيبهايش ظاهر گردد ، در حالى كه من از آن غافل بودم و آن روز چه كنم ؟ ! « 1 »
161 - عمل را خالص كن
آيت اللّه بروجردى ، يكى از اعاظم علماى شيعه و فقهاى بزرگ مذهب بود ، شخصيّت ممتاز علمى و عملى ايشان باعث گشت كه در زمان وى ، حوزهء علميهء قم از چنان عظمتى برخوردار شود كه صداى دانش و مذهب شيعه به بسيارى از كشورها برسد .
امام خمينى رحمه الله براى حضرت آيت اللّه بروجردى رحمه الله اهميّت و احترام خاصى قائل بودند .
نقل مىكنند : يك روز عدّهاى از علماى بلاد در محضر آيت اللّه بروجردى جمع بودند ، در برابر ايشان صحبت از خدمات ارزندهء آن جناب به ميان آمد و هركسى گوشهاى از برنامههاى پراهميّت ايشان را اعم از پربار كردن فقه ، عظمت دادن به حوزه ، چاپ كتب علمى ، تأسيس دار التّقريب ، ساختن مساجد و مدارس ، فرستادن مبلغ به ممالك خارجى ، گوشزد مىكرد و آن جناب با دقت به آن مسائل گوش مىدادند ، تنها پيرمرد
هامش
( 1 ) - عرفان اسلامى : 3 / 286 .