[ وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ ]
« 1 » .
و من كارم را به خدا وامىگذارم ؛ زيرا خدا به بندگان بيناست .
به همين دليل نه از تهديدهاى شما مىترسم و نه كثرت و قدرت شما و تنهايى من مرا به وحشت مىافكند ، چرا كه سر تا پا خود را به كسى سپردهام كه قدرتش بىانتهاست و از حال بندگانش به خوبى آگاه است .
اين تعبير ضمناً دعاى مؤدبانهاى بود از اين مرد با ايمان كه در چنگال قومى زورمند و بىرحم گرفتار بود ، تقاضايى بود از پيشگاه پروردگار كه در اين شرايط او را در كنف حمايت خويش قرار دهد .
خداوند مهربان هم اين بندهء مؤمن مجاهد را تنها نگذاشت و چنانچه در قرآن مجيد مىخوانيم خداوند او را از نقشههاى شوم و سوء آنها حفظ فرمود .
[ فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا وَ حاقَ بِآلِ فِرْعَوْنَ سُوءُ الْعَذابِ ]
« 2 » .
پس خدا او را از آسيبهاى آنچه بر ضد او نيرنگ مىزدند ، نگه داشت و عذاب سختى فرعونيان را احاطه كرد .
تعبير
« سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا »
نشان مىدهد كه اجمالًا توطئههاى مختلف بر ضد او چيدند اما اين توطئهها چه بود ؟ قرآن سربسته بيان كرده است ، طبعاً انواع مجازاتها و شكنجهها و سرانجام قتل و اعدام بوده است ، اما لطف الهى همهء آنها را خنثى كرد « 3 » .
در « مجمع البيان » آمده كه :
هامش
( 1 ) - مؤمن ( 40 ) : 44 .
( 2 ) - مؤمن ( 40 ) : 45 .
( 3 ) - تفسير نمونه : 20 / 110 ( ذيل آيات 44 و 45 سورهء مؤمن ) .