دردمندان ، رسيدگى به يتيمان ، نشر علم و فضيلت ، تقوا و عفت ، نماز و روزه ، تدبر در قرآن ، جهاد در راه حق و . . . براى جهان آخرت مفيد است نه مال و اولاد زياد .
آرى ، آخرت منزلى است كه سقفش سپر آتش جهنم است و آن اجتناب از محرّمات مىباشد ، فرشش استقرار در محلّ امن است و آن تقوا و پرهيزكارى است ، آيينهاش صفاى باطن است تا جلوهگاه اسما و صفات شود ، گلشنش بهشت و نسيم معطّرش رحمت جناب الهى است و ستمپيشگان كه عمرى را به بىخبرى و غفلت و جهالت و غرور و شهوترانى و شكمپرستى و جنايت و ترك واجب و فريضه گذراندند از اين مواهب هيچ بهره و نصيبى نخواهند داشت .
مرگ ستمپيشگان در روايات
اميرالمؤمنين عليه السلام دربارهء وضع مرگ اين گونه افراد مىفرمايد :
به جهت ملاحظهء خدا ، به منع منعكنندهاى دست از كارهاى خلاف خود برنمىدارند و براى خاطر حضرت حق به اندرز اندرزدهندهاى نصيحتپذير نمىشوند ، در حالى كه مىبينند افرادى را كه به علّت فريب دنيا گرفتار و بازداشت شدند ، چنان بازداشتى كه نه مىتوانند كارهاى خود را فسخ نموده و بهم زنند و نه مىتوانند بازگشت نموده و مراجعت نمايند ! !
چگونه در آستان زندگى فرود آمد امرى كه آمدن آن را باور نداشتيد و به تمام معنى جاهل بودند و فرا گرفت از فراق و وداع دنيا آنچه را كه از آن در ايمنى و امان بودند و وارد شدند بر آخرت با ملاحظه و مشاهدهء آن ، با وعدههايى كه داده شده بودند ، بنابراين آنچه وارد شد بر آنها از شدايد و سختىهاى موت و عذابهاى بعد از موت در وصف نگنجد .