2 - / ندانسته و نسنجيده به مردم فتوا دهى « 1 » .
ابى شبرمه فقيه بزرگ اهل سنت مىگويد :
هر زمان حديثى را كه از جعفر بن محمد مىشنيدم به ياد مىآورم مىخواهد قلبم از هم بشكافد كه آن حضرت فرمود :
پدرم از جدم و او از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت كرده است - و سوگند به خداوند متعال كه پدرش بر جدش و جدش بر رسول خدا دروغ نبسته است « 2 » - كه آن حضرت فرمود :
هر كس به قياس و معيارهاى شخصى عمل كند ، خود دچار نابودى گشته و ديگران را به نابودى كشانده و آن كه ندانسته به مردم فتوا دهد و با آن كه احكام ناسخ و منسوخ و محكم و متشابه را شناسايى نكرده ، دست به صدور فتوا زند ، موجبات هلاكت و نابودى خود و ديگران را فراهم مىآورد « 3 » .
فتوا از نگاه بزرگان
از يكى تابعين چنين آوردهاند كه گفت :
من محضر صد و بيست نفر از انصار را درك كردم كه همگى آنها از اصحاب و ياران رسول خدا بودند ، اگر يكى از آنان از ديگرى دربارهء مسألهاى پرسش مىكرد اين يكى به آن ديگرى و آن ديگر به شخص ديگر پاسخ اين پرسش را ارجاع مىداد ، تا آن گاه كه اداى پاسخ به همان فرد اول باز مىگشت .
هامش
( 1 ) - الكافى : 1 / 42 ، باب النهى عن القول به غير علم ، حديث 1 ؛ بحار الأنوار : 2 / 114 ، باب 16 ، حديث 5 .
( 2 ) - جملهء بين دو خط مربوط به ابى شبرمه مىباشد .
( 3 ) - الكافى : 1 / 43 ، باب النهى عن القول به غير علم ، حديث 9 ؛ منية المريد : 283 .