بنابراين اگر اذن الهى دربارهء رأى و نظرى تحقق نيابد و شخصاً به آنها اظهار نظر شود و فتوا داده شود ، بر خداوند متعال دروغ و افترا بسته شده است .
به گفتار الهى - كه به عنوان حكايت از رسول و فرستادهاش كه گرامىترين خلق اوست - توجه نماييم كه چگونه سخن مىفرمايد :
[ وَ لَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنا بَعْضَ الْأَقاوِيلِ * لَأَخَذْنا مِنْهُ بِالْيَمِينِ * ثُمَّ لَقَطَعْنا مِنْهُ الْوَتِينَ ]
« 1 » :
و اگر [ او ] پارهاى از گفتهها را به دروغ بر ما مىبست ، * ما او را به شدت مىگرفتيم ، * سپس رگ قلبش را پاره مىكرديم .
با توجه به اين كه خداوند متعال ، عزيزترين خلق خود را اين گونه ارعاب و تهديد مىفرمايد ، انذار و تهديد او نسبت به ديگران چگونه خواهد بود ، آن گاه كه آنان در حضور خداوند و در برابر او سخنى را به دروغ و به نام او بر زبان آرند ؟ !
فتوا در روايات
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود :
اجْرَؤُكُمْ عَلَى الْفَتْوى اجْرَؤُكُمْ عَلَى النّارِ « 2 » .
آن كس كه در ميان شما از لحاظ فتوى و صدور حكم جرأت و جسارت فزونترى دارد ، بدانيد كه هم او نسبت به آتش جهنم داراى جسارت بيشترى است .
وَقالَ صلى الله عليه و آله : اشَدُّ النّاسِ عَذاباً يَوْمَ الْقيامَةِ رَجُلٌ قَتَلَ نَبِيّاً اوْ قَتَلَهُ نَبِىٌّ اوْ رَجُلٌ يُضِلُّ
هامش
( 1 ) - الحاقه ( 69 ) : 44 - 46 .
( 2 ) - منية المريد : 281 ؛ بحار الأنوار : 2 / 123 ، باب 16 ، حديث 48 .