فاقدان شرايط فتوا
خداوند متعال در تهديد افراد فاقد شرايط فتوى نسبت به صدور حكم و فتوا مىفرمايد :
[ وَ لا تَقُولُوا لِما تَصِفُ أَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ هذا حَلالٌ وَ هذا حَرامٌ لِتَفْتَرُوا عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ إِنَّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ لا يُفْلِحُونَ ]
« 1 » :
و به سبب دروغى كه زبانتان گوياى به آن است ، نگوييد : اين حلال است و اين حرام ، تا به دروغ به خدا افترا بزنيد [ كه اين حلال و حرام حكم خداست ] ؛ مسلماً كسانى كه به خدا دروغ مىبندند ، رستگار نخواهند شد .
[ قُلْ أَ رَأَيْتُمْ ما أَنْزَلَ اللَّهُ لَكُمْ مِنْ رِزْقٍ فَجَعَلْتُمْ مِنْهُ حَراماً وَ حَلالًا قُلْ آللَّهُ أَذِنَ لَكُمْ أَمْ عَلَى اللَّهِ تَفْتَرُونَ ]
« 2 » :
بگو : به من خبر دهيد كه آنچه خدا از رزق و روزى براى شما نازل كرده و شما بخشى از آن را حرام و بخشى را حلال كرديد . بگو : آيا خدا اين حرام و حلال كردن را به شما اجازه داده يا بر خدا دروغ مىبنديد ؟ !
ملاحظه مىكنيد كه خداوند متعال مأخذ حكم و فتوا را به دو نوع تقسيم فرموده :
1 - نوعى از آن به گونهاى است كه انسان در صدور فتوا و اظهار رأى و نظر از طرف خداوند مأذون و مجاز مىباشد .
2 - نوعى ديگر كه در اظهار نظر دربارهء آنها مجاز نيست .
هامش
( 1 ) - نحل ( 16 ) : 116 .
( 2 ) - يونس ( 10 ) : 59 .