فتواى علامه شلتوت
اين را هم نبايد ناگفته گذاشت كه در ميان فقهاى مسالك ديگر آزادگانى بىنظير و منصفانى بزرگوار چون علّامه شلتوت وجود داشت كه با تمام وجود براى رفع كينهها و دشمنىها و تعصّبهاى بى جا و اختلافات ابليسى فقهاى مسالك ديگر عليه شيعه در كمال قدرت و تا حد از جان گذشتگى كوشيد تا پس از ده قرن كه بر اسلام و مسلمانان گذشته بود - در حالى كه با شيعهء اهل بيت عليهم السلام براساس جهتگيرى فقهاى بىانصاف مسالك ، عداوت سخت داشتند و حتى حاضر نبودند كتابهاى اصولى و فقهى و استدلالى و علمى شيعه را بخوانند تا راه صحيح را از ناصحيح تشخيص دهند ، در ميان انبوه مشكلات و سختىها و تهمتها و افتراها - جواز تقليد از مذهب اماميه را در تمام شؤون در دانشگاه الازهر صادر و به همه جهان فرستاد و از اين راه نام پاك و نيكى را در كتاب روزگار از خود به يادگار گذاشت و رضا و خشنودى حق را با آن فتوا به سوى خود جلب كرد .
آرى ، فقيه بزرگ شيخ محمود شلتوت رحمه الله راه انصاف پيش گرفت و برترى تمام شؤون شيعه را از مطالعهء كتب شيعه يافت و با كمال جرأت به آن فتواى تاريخى دست زد و خويش را اسوهء الهى براى تمام عالمان و فقيهان مسلك حنفى و شافعى و حنبلى و مالكى قرار داد .
خوشا به حال فقيه و قاضى و عالمى كه از اعتماد و اطمينان مردم به خود سوء استفاده نكند و در مسير فتوا دادن فقط و فقط رضاى دوست را در نظر گرفته و تابع خشنودى حق و صلاح دين و ملّت باشد و حاضر نشود دين خود را با تمام هستى در برابر فتواى نابجايى كه از او مىخواهند معامله كند كه در اين معامله ضرر و خسارت با مفتى و قاضى است .