شد به سليمان زلب گوهرى * لعل ده خاتم پيغمبرى
يونس اگر رفت به كام سمك * او علم افراشت به اوج فلك
عيسى اگر پاى به گردون نهاد * سايهء او نور به خورشيد داد
بحر ازل در دل داناى اوست * آب خضر خاك كف پاى اوست
ختم نبوت چو علم بر كشيد * دامن معراج بر اختر كشيد
* * * در پايان قسمت اوّل روايت حضرت صادق عليه السلام به اين نكته بسيار مهم اشاره دارند :
اقتدا خود بستن ظاهرى به مقتدا و تبعيت از يك سلسله حركات محدود نيست ، بلكه اقتدا پيروى كامل در اعمال و اخلاق و عقايد از مقتداى الهى است .
طريحى در كتاب « مجمع البحرين » در اين زمينه به پيروى از آيات قرآن مجيد و روايات وارده از اهل بيت عصمت عليهم السلام مىگويد :
« الْوَلايَةُ مَحَبَّةُ اهْلِ الْبَيْتِ وَاتِّباعُهُمْ فِى الدِّينِ وَامْتِثالُ اوامِرِهِمْ وَنَواهيهِمْ وَالتَّأَسّى بِهِمْ فِى الْاعْمالِ وَالْاخْلاقِ » « 1 » .
ولايت در حقيقت عشق به اهل بيت و پيروى از آنان در دين و اطاعت از اوامر و نواهى آنان و شكل گرفتن از ايشان در اخلاق و اعمال است .
در هر صورت ، اقتداى بدين صورت اقتدايى عقلانى و وجدانى و طبيعى و شرعى است و باعث سعادت انسان در دنيا و آخرت است و زندگى و حيات و حركت و عمل در غير اين راه مورّث ندامت و علّت حسرت و موجب شقاوت و هلاكت ابدى است ، چرا كه خداوند اعلام فرموده :
هامش
( 1 ) - مجمع البحرين : 1 / 462 .