و صدقات استفاده مىكنند و يا اين گونه حقوق را در راه شهرت و شخصيت خود به افراد غير مستحق مىدهند .
اهل نجات در اخذ و عطا
سپس حضرت مىفرمايد :
من در اصل موضوع سخن ندارم ، سخنم در اين است كه در اخذ و عطا اهل نجات كيانند و اهل هلاكت و بدبختى كدام طايفهاند ؟
اهل نجات آنان هستند كه در اخذ و عطا جانب تقوا را رعايت مىكنند و به حبل ورع و پاكدامنى چنگ مىزنند .
امام صادق عليه السلام در دنبالهء روايت مىفرمايند :
مراتب آدمى در تقوا و ورع منقسم به دو قسم است : خاص و عام .
جماعتى در مسئلهء اخذ ، كمال دقّت را به كار مىبرند و تا صد در صد يقين به حلال بودن مال و مورد نداشته باشند از گرفتن امتناع مىورزيدند و به وقت ضرورت هم به بيش از سد جوع و پوشش بدن روى نمىآورند .
و ديگر دستهاى هستند كه تنها به ظاهر مسئله اكتفا مىكنند و تفحّص زيادى نمىنمايند و همين كه بر حسب ظاهر علم به غصب و سرقت و حرمت ندارند اكتفا كرده و دست خويش را براى گرفتن دراز مىكنند .
ورع و عفت نفس
در ايّام تحصيل به وسيلهء يكى از نيك مردان كه دستش از مال دنيا تهى بود از فقر شديد خانواده محترمى باخبر شدم ، به توسّط آن نيك مرد ، ماه به ماه يا چند هفته به چند هفته كمك ناچيزى به آن خانواده مىكردم .