مىداند . قلبى كه از نور معرفت و ايمان به خدا و انبيا و اوليا محروم است ، خواهى نخواهى گرفتار حالات ابليسى گوناگون از جمله حالات خطرناك طمع است .
قرآن مجيد در سورهء مباركهء مدثّر مىفرمايد :
اينگونه افراد هرچه از نعمتهاى مادّى برخوردار شوند باز سير نشده و طمع در اضافه شدنش دارند كه البته اين طمع باعث مىشود ، آدمى از حدود و مرزها و مقررات الهى تجاوز كرده و دست تعدى به حقوق حقّهء مردم دراز كند !
طمعكار حد و مرزى براى خود نمىشناسد و قانونى را محترم نمىداند و به هر كارى كه شهوت او اقتضا كند دست مىزند .
[ وَ جَعَلْتُ لَهُ مالًا مَمْدُوداً * وَ بَنِينَ شُهُوداً * وَ مَهَّدْتُ لَهُ تَمْهِيداً * ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ * كَلَّا إِنَّهُ كانَ لِآياتِنا عَنِيداً ]
« 1 » .
و برايش ثروت گسترده و فراوان قرار دادم ، * و فرزندانى كه نزدش حاضرند * و نعمت ها [ ى مادى و وسايل زندگى ] را به طور كامل براى او فراهم آوردم * باز هم طمع دارد كه بيفزايم . * اين چنين نيست ؛ زيرا او همواره به آيات ما دشمنى مىورزد ،
اقسام طمع در قرآن
قرآن مجيد طمع را به چند مرحله تقسيم مىكند ، بعضى از آنها طمع مثبت و برخى طمع منفى هستند .
طمع به زنان نامحرم ، طمع به مال مردم ، طمع به حقوق اجتماعى جامعه ، طمع به بيش از مقدرات حق كه در رابطه با سعى و كوشش انسان است از قبيل طمع
هامش
( 1 ) - مدثّر ( 74 ) : 12 - 16 .