نياوريم ؟ و حال آن كه اميد داريم كه پروردگارمان ما را در زمرهء شايستگان درآورد .
[ قالُوا لا ضَيْرَ إِنَّا إِلى رَبِّنا مُنْقَلِبُونَ * إِنَّا نَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لَنا رَبُّنا خَطايانا أَنْ كُنَّا أَوَّلَ الْمُؤْمِنِينَ ]
« 1 » .
گفتند : [ در اين شكنجه و عذاب ] هيچ زيان و باكى [ بر ما ] نيست ، يقيناً ما به سوى پروردگارمان باز مىگرديم ، * قطعاً ما اميدواريم كه چون نخستين ايمان آورندگان [ از اين قوم ] بوديم ، پروردگارمان خطاهاى ما را بيامرزد .
قرآن مجيد از قول حضرت ابراهيم نقل مىكند :
[ وَ الَّذِي أَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لِي خَطِيئَتِي يَوْمَ الدِّينِ ]
« 2 » .
و آن كه اميد دارم روز جزا خطايم را بر من بيامرزد .
[ إِنَّما يُؤْمِنُ بِآياتِنَا الَّذِينَ إِذا ذُكِّرُوا بِها خَرُّوا سُجَّداً وَ سَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ هُمْ لا يَسْتَكْبِرُونَ * تَتَجافى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَ طَمَعاً وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ ]
« 3 » .
فقط كسانى به آيات ما ايمان مىآورند كه وقتى به وسيلهء آن آيات به آنان تذكر داده شود ، سجده كنان به رو در مىافتند و همراه با سپاس ، پروردگارشان را از هر عيب و نقصى تنزيه مىكنند در حالى كه [ از سجده و سپاس و تنزيه ] تكبّر و سركشى نمىورزند ؛ * [ ملازم بستر استراحت و خواب نيستند ، بلكه ] پهلوهايشان از خوابگاههايشان دور مىشود در حالى كه همواره پروردگارشان
هامش
( 1 ) - شعراء ( 26 ) : 50 - 51 .
( 2 ) - شعراء ( 26 ) : 82 .
( 3 ) - سجده ( 32 ) : 15 - 16 .