مرحلهء ثمرآوردن برسند ، انسان ارّهء تيزى را بردارد و به شخصى التماس كند كه بيا هر چه درخت و گياه در اين زمين است از بيخ و بن بر كن ! !
رياكار با ارّهء ريا كه به دست مردم مىدهد اصرار مىكند كه عملش از قبولى و رضايت حضرت حق قطع گردد و به ثمر واقعى و حقيقى نرسد .
با اين معنا بايد گفت : ريا كردن ، كارى است احمقانه و رياكار در حقيقت حمّال و عملهء شيطان است .
براى دور ماندن از ريا تمرينها و رياضتهاى سخت شرعى لازم است و اگر كسى در مقام معالجهء اين مرض هولناك بر نيايد به خسران ابدى دچار خواهد شد ، توجه به حقيقت اسما و صفات الهى مانند ربّ ، قابل ، رحمان ، رحيم ، خالق ، ودود ، غفور ، كريم ، اللّه ، رفيعالدّرجات و توجه به اين كه تمام موجودات مملوك حقّند و از خود حيثيّت و هويت و اعتبار ندارند و توجه به اين كه روزى خواهد آمد كه احدى قدرت ندارد براى نجات انسان كارى صورت بدهد و توجه به اين كه عبادت جز براى حضرت حق واقع نمىشود ، داروهاى علاج ريا هستند .
پروندهء حركات انسان
براى انسان در هر حركتى سه پرونده هست .
در احاديث مرويه از اولياى الهى آمده :
« يُنْشَرُ لِلْعَبْدِ فى كُلِّ حَرَكَةٍ مِنْ حَرِكاتِهِ وَانْ صَغُرَتْ ثَلاثَةُ دَواوينَ : الدّيوانُ الْاوَّلُ لِمَ وَالثّانى كَيْفَ وَالثّالِثُ لِمَنْ » ؟
براى عبد در هر حركتى از حركاتش هر چند كوچك و كم باشد سه پرونده تشكيل مىشود : 1 - براى چه ؟ 2 - چگونه ؟ 3 - براى كه ؟
معناى پروندهء اوّل « براى چه » آن است كه براى چه منظور اين حركت را انجام