[ لا تُراءِ بِعَمَلِكَ مَنْ لا يُحْيى وَلا يُميتُ وَلا يُغْنى عَنْكَ شَيْئاً ، وَالرِّياءُ شَجَرَةٌ لا تُثْمِرُ الّا الشِّرْكَ الْخَفِىَّ وَاصْلُهَا النِّفاقُ ]
حقيقت ريا و تظاهر
در اين فصل حضرت صادق عليه السلام به يكى از بدترين رذايل اخلاقى و آلودگىهاى قلبى يعنى ريا و تظاهر به عمل اشاره مىكنند .
امام عليه السلام مىفرمايند :
براى خوشآمد كسانى كه نه حيات دست آنهاست و نه ممات و نه از دست آنان براى تو در دنيا و آخرت كارى برمى آيد ، عمل مكن .
عمل براى خوش آمدى مردم نه اين كه سودى به انسان عمل كننده برنمىگرداند ، بلكه زحمت و رنج انسان را ضايع و در پايانكار ، جز حسرت و ندامت چيزى براى آدمى باقى نمىگذارد .
ريا درختى است كه ميوهء آن شرك خفى است و ريشه وپايهء ريا نفاق و دورويى است .
اين شركى كه روايت تذكر مىدهد شرك در عبادت است و در حقيقت رياكار ، همسو و همراه و هم سفر با بتپرستان است .
ريا در واقع امر به اين معناست كه انسان روى زمين پر قيمتى ، زحمت فوقالعاده بكشد و انواع درختان و گياهان را به عمل آورد ، چون تمام درختان و گياهان به