[ قِلَّةُ الْأكْلِ مَحْمُودٌ فى كُلِّ قَوْمٍ لِأنَّ فيهِ مَصْلَحَةَ الْباطِنِ وَالظّاهِرِ ]
كم خورى در هر ملّتى امر پسنديده و محمود است ؛ زيرا مصلحت باطن و ظاهر آدمى در كمخورى است .
آثار كمخورى
كمخورى يا اندازه خورى مورث سلامت و معالج بسيارى از امراض است و همين عمل سبب طول عمر است و براى آنان كه عشق به بندگى حق و كار خير دارند عاملى بس گران و برنامهاى بسيار پسنديده است .
آثار معنوى اندازه خورى آن قدر زياد است كه بايد دربارهء آن جزوهاى مستقل نوشت ، در يك كلمه مىتوان گفت : اندازهخورى در صورتى كه از راه حلال باشد ، زمينهساز تجلى نور حق و بسيارى از صفات مثبت در وجود انسان است و سعدى به همين معنا در « گلستان » اشاره كرده است :
اندرون از طعام خالى دار * تا در آن نور معرفت بينى
عَنْ أبى جَعْفَرٍ عليه السلام قالَ : اذا شَبِعَ الْبَطْنُ طَغى « 1 » .
امام باقر عليه السلام فرمود : شكم وقتى پر شد طغيان مىكند ، كنايه از اين كه پرخور ،
هامش
( 1 ) - الكافى : 6 / 270 ، باب كراهية الأكل ، حديث 10 ؛ محجة البيضاء : 5 / 150 ، كتاب كسر الشهوتين .