معرفت به غذا در قرآن
مسئلهء معرفت به غذا كه راهنماى بسيار مهمى به جانب خالق غذاست در روايات و اخبار زياد سفارش شده و اين سفارش متكى بر يكى از آيات كتاب الهى است ، آنجا كه مىفرمايد :
[ فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسانُ إِلى طَعامِهِ ]
« 1 » .
پس انسان بايد به خوراكش با تأمل بنگرد .
نظر يك ديدن و بررسى علمى است و با رؤيت فرق دارد ، حالات زير در قلمرو نظر است .
بايد توجه داشت اين غذا از راهى بدست آيد حلال ، نه حرام تا همه به يكديگر اعتماد داشته و در نتيجه امور اجتماعى ، به ويژه بازرگانى به هرج و مرج نيفتد .
بايد نظر كند اين غذا كه از موادّ چربى و قندى و سفيدهاى درست شده ، چگونه بدل ما يتحلل مىشود و در معده و رودهاش چه مىكند و چرا او را از فساد و تباهى و لاغرى نجات مىدهد و چه مىشود كه يك قسمت از آن ناخن و يك جا مو و جايى به مصرف گوشت و استخوان مىرسد ، خون مىشود ، رگ و پى و چشم و گوش و . . . مىشود ، خلاصه اين كه مسلمان بايد با شرايطى به علم فيزيولوژى و معرفة الاعضا وقوف حاصل كند .
انسان بايد نگاه كند به غذايش ، يعنى بايد هنگام غذا خوردن به خوراك خود چشم بدوزد تا به سوء هاضمه دچار نشود .
به غذاى خود بنگريد تا هستهاى و مويى و اجزايى غير قابل اكل در ميانش نباشد .
هامش
( 1 ) - عبس ( 80 ) : 24 .