كعب الاحبار از دانشمندان است كه به او خوشبين نيستم و با اين وضع اين جملهء زير را مىگفته ، گويا اين نغمه را از حنجرهء ديگران آموخته بود ، سالم بن ابى جعبره مىگويد : از او شنيدم كه مىگفت :
مردى از اولاد رسول خدا صلى الله عليه و آله كشته مىشود و هنوز عرق اسبهاى ياران او خشك نشده ، داخل بهشت خواهند شد و با حور العين دست به گردن خواهند بود ، مىگويد : در اين گفتگو بوديم كه حسين عليه السلام بر ما گذر كرد گفتيم : او همين است ؟ گفت : آرى « 1 » .
كشّى ، رجالى معروف مىگويد :
حبيب از آن هفتاد و دو تن مردانى بود كه حسين عليه السلام را يارى دادند و به كوه كوه آهن برخورد كردند و به استقبال سرنيزهها با سينه و شمشيرها با رخسار رفتند ، برآنان پيشنهاد امان و مال و منال مىشد ، زير بار نمىرفتند و مىگفتند :
عذرى پيش رسول خدا صلى الله عليه و آله براى ما نيست ، اگر حسين او عليه السلام كشته شود و از ما مژگانى به هم بخورد ، ايستادند تا در پيرامون او تمام كشته شدند « 2 » .
به قول فيض آن عارف مست جام بلى :
خوش آن كه كشتگان غمش را ندا كنند * تا وعدههاى اهل وفا را وفا كنند
آن دم كه دوست گويد اى كشتگان من * از لذت خطاب ندانم چها كنند
در شور و وجد و رقص درآيند عاشقان * از شوق دوست جامهء جان را قبا كنند
آن دم كه دوست پرسش بيمار خود كند * دردش يكان يكان همه كار دوا كنند
سر گر به پاى دوست فشانند عاشقان * هر دم براى دادن جان جان فدا كنند
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 44 / 224 ، باب 30 ، حديث 2 ؛ الأمالى ، صدوق : 140 ، المجلس التاسع والعشرون ، حديث 4 .
( 2 ) - رجال الكشى : 78 ، حديث 133 ؛ بحار الأنوار : 45 / 92 ، باب 37 ، حديث 33 .