زاييدهء عدم رضايت انسان به قسمت الهى است و اين آفتى است كه از درون و برون هم چو خوره انسان را مىخورد !
3 - رنج و زحمت كه جز به وسيلهء مرگ از آن راحت نمىشود .
4 - ترس از دست رفتن جمع شده كه مورث ترس ديگر است . به اين صورت كه حريص مىترسد چه شود و به كه بدهد و از كه بستاند ، تا تلف نشود و در سرمايه قصورى راه نيابد و حاصل هر خوفى نيست ، مگر افتادن در خوف ديگر ، مثل طلبى كه از كسى دارد ، تا وصول نشده است خوف دارد كه آن كس شايد بميرد و مالش بسوزد و بعد از وصول خوف آن دارد كه مبادا به چنگ سارقى افتد ، يا آفتى به او رسد ، غرض اين كه حريص مالدار ، مانند ماردار هرگز از خوف و ترس فارغ نيست و از تشويش و اضطراب نسبت به ثروتى كه جمع كرده خالى نيست .
5 - حزنى كه اكثر اوقات عيش را بر او مكدّر كند و در خوشى و راحت او نقص بيندازد .
6 - حسابى كه هرگز از آن فارغ نيست ، چنان كه ديگران در حساب عمر و طاعت و گناه و وضع آخرت خود هستند ، او در حساب مال است و گرفتار غصه و عذاب كه چند شده و به كجا رسيده ، يا حساب ماه و سال كى منقضى شود تا تن خواه و طلبها وصول گردد و البته نتيجهء اين حساب ، عذاب درون و زحمت برون و محصولش حسرت وقت مرگ و زحمت در برزخ و آتش در قيامت است .
7 - مفسدهء عظيمهء ديگر حرص ، عقاب الهى است كه حريص را از آن گريز و فرارى نيست ، چرا كه حريص در به دست آوردن گناهكار و در نگاه داشتن مال ، مجرم است و چه بسيار كه ثروت دنيا ، حريص را به انواع محرمات و ارتكاب گناهان دچار كرده و اين محرّمات و معاصى ، در قيامت مورث عذاب سخت الهى است .
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 116
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص١١٦