[ وَالْحَريصُ بَيْنَ سَبْعِ آفاتٍ صَعْبَةٍ :
1 - فِكْرٌ يَضُرُّ بِدينِهِ وَلا يَنْفَعُهُ
2 - وَهَمٌّ لا يَتِمُّ لَهُ أقْصاهُ
3 - وَتَعَبٌ لا يَسْتَريحُ مِنْهُ إلّاعِنْدَ الْمَوْتِ
4 - وَخَوْفٌ لا يُورِثُهُ إلّاالوقُوعَ فيهِ
5 - وَحُزْنٌ قَدْ كَدَّرَ عَلَيْهِ عَيْشَهُ بِلا فائِدَةٍ
6 - وَحِسابٌ لا مَخْلَصَ لَهُ مَعَهُ مِنْ عَذابٍ
7 - وَعِقابٌ لا مَفَرَّ لَهُ مِنْهُ وَلا حيلَةَ ]
آفات حرص
امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
حريص دچار هفت آفت است كه نجاتش از هر يك از آن آفات در نهايت صعوبت و دشوارى است :
1 - فكر وانديشه و نقشه و حيله براى جمع كردن اضافهتر از نياز و مقرّرى كه اينگونه فكر ، آفت آخرت است و نسبت به دنياى انسان نفع و سودى ندارد ، چرا كه زائد بر قسمت ، آن هم از كسى كه با خدا معامله ندارد ، قابل انتفاع نيست و غير زحمت و رياضت و بار سنگين آخرت ، چيزى بر آن مترتب نيست !
2 - همّ و غم و هيجان كه محصول حرص بر تحصيل دنياست و اين همّ و غم