خود ، پشيمان شده و توبهء حقيقى نموده و تصميم بگيرد كه انشاء اللّه در مابعد عود ننموده ، بلكه تلافى و تدارك آن را در ما بعد بنمايد و متذكر شود كه :
« ألنَّوْمُ أخُ الْمَوْتِ » .
خواب برادر مرگ است .
[ اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها وَ الَّتِي لَمْ تَمُتْ فِي مَنامِها ]
« 1 » .
و خداست كه روح [ مردم ] را هنگام مرگشان به طور كامل مىگيرد و روحى را كه [ صاحبش ] نمرده است نيز به هنگام خوابش [ مىگيرد ] .
تجديد عهد به ايمان و شهادتين و عقايد حقه نموده ، با طهارت رو به قبله « كما يجعل الميت فى قبره » به نام خدا استراحت نموده و به مقتضاى آيهء شريفه در مقام تسليم روح خود به حضرت دوست جلّ و علا بر آمده بگويد :
اين جان عاريت كه به حافظ سپرده دوست * روزى رخش ببينم و تسليم وى كنم « 2 »
مشغول توجه به حضرت حق جلّ و علا و تسليم خود به او شده تا او را خواب بربايد و ملتفت آن باشد كه چون خواب رود به سراسر وجودش از روح و بدن در قبضه قدرت حضرت حق جل و علا خواهد بود ، به حدى كه حتى از خود غافل و بىشعور مىشود و اگر اعادهء روح به بدن نفرمايد ، موت حقيقى خواهد بود ، چنان كه در آيهء شريفه مىفرمايد :
[ فَيُمْسِكُ الَّتِي قَضى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَ يُرْسِلُ الْأُخْرى إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى ]
« 3 » .
هامش
( 1 ) - زمر ( 39 ) : 42 .
( 2 ) - حافظ .
( 3 ) - زمر ( 39 ) : 42 .