آرى ، صبر مانند وجود و هستى در ماهيات است و هر موضوع و مفهومى از ابتداى سلوك تا پايان آن ، هنگامى نتيجهبخش و مفيد و مؤثر مىشود كه توأم با صبر باشد .
در مقام تحقيق از مبدأ و معاد بايد صبر و حوصله به خرج داد .
در مقام عبادات و انجام وظائف بايد متحمل و صابر گشت .
در قسمت پرهيز از محرمات و ترك آنها بايد قدرت و صبر نشان داد .
در منزل اجتناب و تطهير صفات ذميمه بايد استقامت و صبر داشت .
در قسمت اتصاف به محامد صفات بايد با صبر و تأنى رفتار كرد و همچنين در جزئيات هر يك از مراحل و منازل ، يا در كليات آنها كه كوچكترين بىصبرى و بىثباتى و عدم استقامت و تحمل ، چه بسا مجاهدات فراوان و اعمال و عبادات و طاعات ممتد را ، يك مرتبه از دست سالك مىگيرد .
و به طور اجمال صبر براى تكميل موضوع است و هر موضوعى تا به حد تماميت و كمال نرسد ، نتيجهبخش و مفيد نخواهد بود ، اين است كه براى صبر و صابر آثار عجيبى ذكر شده است .
اين آثار به تفصيل در قرآن و معارف و حالات صابران آمده كه با خواست حضرت حق در تشريح باب صبر در فصل نود و يكم « مصباح الشريعة » خواهد آمد .
5 - صلاة : نماز مهمترين عبادت و جامعترين عملى است كه بين مخلوق و خالق انجام مىگيرد .
در تركيب نماز همه رقم ، از اظهارات عبوديت در پيشگاه پروردگار متعال آميخته شده است .
در نماز بعد از تطهير بدن و توجه و تهيأ براى عرض بندگى ، شروع مىشود به
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 355
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٣٥٥