و علماى ربانى بپيمايد و به آنجا برسد كه مظهر اسما و صفات گردد .
خورشيد آسمان ظهورم عجب مدار * ذرات كاينات اگر گشت مظهرم
ارواح قدس چيست نمودار معنيم * اشباح انس چيست نمودار پيكرم
بحر محيط رشحهاى از فيض فايضم * نور بسيط لمعهاى از نور ازهرم
از عرش تا به فرش همه ذرهاى بود * در نور آفتاب ضمير منورم
روشن شود زروشنى ذات من جهان * گر پرده صفات خود از هم فرو درم
آبى كه زنده گشت ازو خضر جاودان * آن آب چيست قطرهاى از حوضكوثرم
و آن دم كزو مسيح همى مرده زنده كرد * يك نفخه بود از نفس روحپرورم « 1 »
فناى ذاتى
و در فناى ذاتى مىفرمايند :
به حقيقت موجوديت و هويت و ذات و انانيت خود را به هيچ وجه در ميان مبين و در اين مسئله برترين توضيح و بهترين شرح فرمايش وجود مقدس حضرت سيدالشهدا عليه السلام است كه به صورت دعاى عرفه در كتب ادعيه ثبت شده است و در اين نوشتار لازم است به قسمتى از آن اشاره رود .
إلهى أنَا الْفَقيرُ فى غِناىَ فَكَيْفَ لاأكُونُ فَقيراً فى فَقْرى .
بار خدايا ، در عين توانگرى تهيدستم ، پس چگونه در تهيدستى تهيدست نباشم .
پروردگارا ! در عين بىنيازيم سخت نيازمندم ، چگونه در نيازمنديم نيازمند و ندار نباشم و اى إله من در عين دانائيم نادانم ، چگونه در نادانيم نادان نباشم ؟
هامش
( 1 ) - فخرالدين عراقى .