هر كه خواهد حقتعالى او را از زبانهء آتش دوزخ كه نوزدهاند نجات دهد بايد كه به قرائت بسم اللّه الرحمن الرحيم اشتغال نمايد كه نوزده حرف است تا حق تعالى هر حرفى را سپرى و حاجبى گرداند براى دفع هر يك از آن ، چه اينكه نوزده زبانيه نشانهء غضب الهى و نوزده حرف علامت رحمت نامتناهى است « 1 » .
آرى ، كسى كه به حقيقت بسم اللّه الرحمن الرحيم گويد ، از رذايل شسته و به حسنات آراسته مىگردد و گناهانش را تدارك نموده و مافات را جبران مىنمايد و به همين خاطر از نوزده زبانهء آتش در امان مىماند .
هشتم :
شايد جهت اين باشد كه به وسيلهء اين كلمهء مباركه ، قبايح اعمال و افعال گوينده آمرزيده شود و قدم در مقام مناجات گذارد ، چنانچه توضيح داده شد .
نهم :
شايد اشاره باشد ، به اينكه از آنجا كه خداوند كتابى به توسط پيغمبر رحمت صلى الله عليه و آله ارسال فرموده و در عنوان آن بسم اللّه ثبت فرموده ، بندهء مؤمن از حضرت حق به خاطر اين عنوان بخواهد : خداوندا ! با همين حقيقتى كه در ابتداى كتابت آمده با ما معامله فرما ، در دنيا به رحمت رحمانيت و در آخرت به رحمت رحيميت كه به مغفرت و آمرزش بوده باشد .
نقل است : كه عارفى وصيت كرد كه بسم اللّه بر كفن او نويسند ، تا چون روز قيامت قائم شود ، همهء مردم از قبور خود برخيزند ، گويد : خداوندا ! براى ما كتابى فرستادى و در عنوان آن بسم اللّه را ثبت كردى ، امروز به عنوان كتاب خود با ما معامله فرما .
هامش
( 1 ) - مستدرك الوسائل : 4 / 387 ، باب 45 ، حديث 4989 .