( ويژگىهاى قرآن در كلام عين القضات )
عين القضات در « تمهيدات » مىگويد :
اى عزيز ! از اين آيت چه فهم كردهاى كه حقتعالى مىگويد :
[ لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ عَلى جَبَلٍ لَرَأَيْتَهُ خاشِعاً مُتَصَدِّعاً مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ ]
« 1 » .
اگر اين قرآن را بر كوهى نازل مىكرديم ، قطعاً آن را از ترس خدا فروتن و از هم پاشيده مىديدى .
و مصطفى صلى الله عليه و آله گفت :
ألْقُرْآنُ غِنَىً لاغِنَى دُونَهُ وَلا فَقْرَ بَعْدَهُ « 2 » .
قرآن ثروتى است كه بالاتر از او ثروتى نيست و هيچ فقرى بعد از او نمىباشد .
اى عزيز ! چون قرآن نقاب عزت از روى خود برگيرد و برقع عظمت بردارد ، همهء بيماران فراق لقاى خدا را تبارك و تعالى شفا دهد و جمله از درد خود نجات يابند .
از مصطفى صلى الله عليه و آله بشنو كه گفت :
ألْقُرآنُ هُوَ الْدَّواءُ « 3 » .
قرآن دوا است .
هامش
( 1 ) - حشر ( 59 ) : 21 .
( 2 ) - جامع الأخبار : 40 ، الفصل الحادى والعشرون فى القرآن ؛ وسائل الشيعة : 1 / 168 ، باب 1 ، حديث 7646 ؛ بحار الأنوار : 89 / 17 ، باب 1 ، حديث 18 .
( 3 ) - الدعوات ، راوندى : 188 ، حديث 521 ؛ بحار الأنوار : 89 / 176 ، باب 18 ، حديث 4 .