ديدار معشوقت بشتابى و بيش از نيم روز در مدينه نمانى و اگر حضرت را در مدينه نيافتى بيش از اين اجازت ماندن نمىدهم .
اويس به مدينه آمد و يار خود را نديد و چون روز به نيمه رسيد ، برگشت . وقتى نبى اسلام صلى الله عليه و آله از سفر آمد فرمود :
اين نور چيست كه در اينجا مىنگرم ؟
عرضه داشتند : شترچرانى به نام اويس بدين سرا آمد و مشتاق زيارت جنابت بود ، چون تو را نيافت مراجعت كرد .
حضرت فرمود : اين نور را در اين خانه به هديه گذاشت و برفت .
سلمان عرضه داشت : او كيست كه داراى چنين منزلت است ؟
فرمود : مردى است در يمن به نام اويس قرن كه چون قيامت شود يك تنه برانگيخته شود و به شمار موى مواشى و گوسپندان قبيلهء ربيعه و مضر از مردمان شفاعت كند ، هر كس از شما او را ديدار كرد سلام مرا به او برساند و از وى دعاى خير خواستار شود و بُردى به اميرالمؤمنين عليه السلام عنايت كردند و فرمودند : بعد از من اويس به مدينه آيد ، اين جامه را بر او بپوشان .
در زمان حكومت عمر به مدينه آمد ، جناب ولايت مآب او را به خلعت پيامبر بپوشاند .
عمر او را ستود و نزد وى اظهار زهد كرد و گفت ، كيست كه اين خلافت را از من به يك قرص نان جو بخرد ؟ اويس گفت : آن كس را كه عقل نباشد و اگر تو راست مىگويى چرا مىفروشى ؟ بگذار و برو تا حق هر كس هست برگيرد ، عمر گفت : مرا دعايى كن . اويس گفت : از پس هر نماز مؤمنان و مؤمنات را دعا مىكنم ، اگر با ايمان باشى دعايم شامل حالت مىشود و گرنه دعايم ضايع نكنم . عمر گفت : مرا وصيتى كن . گفت : اى عمر ! خداى را شناسى و او تو را آگاه است . گفت : آرى .
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 146
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص١٤٦