اى جان آرام گرفته و اطمينان يافته !
و اين صفت مترتب است بر حالتى كه سالك تمام از صفات نفسانى و لذات و آمال و امانى اعراض كند و صاحبدل شود و سالك را رجوع و عود به مبدء بر اين موقوف است ، قال اللّه تعالى :
[ ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً ]
« 1 » .
به سوى پروردگارت در حالى كه از او خشنودى و او هم از تو خشنود است ، باز گرد .
صدقى افغانى در عرض فقر و نياز به محضر حضرت دوست گويد :
ساقى به يكى جرعه مرا تاب و توان بخش * زان مىكه در او راز نهان است از آن بخش
زان نفخه كه بر خاك دميدى و بشر شد * كارى كن و بر كالبد مرده دلان بخش
سوزندهتر از شعله شوم سوز عيان ده * سازندهتر از نغمه شوم رطل گران بخش
با يك نظر لطف فروغى به دل افروز * با يك سخن تازه به تن روح و روان بخش
بر خامهء من قدرت انشاى سخن ده * تا عرض كنم دردِ دل خويش زبانبخش
تا روى حقيقت نگرم ديدهء بازى * تا حرف ريا كم شنوم گوش گران بخش
هامش
( 1 ) - فجر ( 89 ) : 28 .