برايش روشن شود كه برايش ذرهاى تعلق نسبت به همهء عالم نمانده كه تعلق به غير كم يا زياد از طهارت حقيقى منع مىكند ، چه طهارت مائيه باشد چه ترابيه ! !
بر سالك به حقيقت واجب است كه بعد از افناى ظاهر و باطن باز در مقام جستجو باشد كه آيا علقهاى نسبت به دو عالم برايش مانده يا نه كه رهبر بزرگوار اسلام فرمودند :
الدُّنْيا حَرامٌ عَلى أَهْلِ الآخِرَةِ ، والآخِرَةُ حَرامٌ عَلى أَهْلِ الدُّنْيا وَهُما حَرامانِ عَلى أَهْلِ اللّهِ « 1 » .
دنيا بر اهل آخرت حرام است و آخرت بر اهل دنيا و هر دو بر اهل اللّه .
براى اهل حقيقت ، محبت دنيا و آخرت حجاب و شرك است و با حجاب و شرك حصول طهارت محال است و به فرمودهء قرآن ، شرك نجس است و طهارت و نجاست دو ضدند و هيچ كجا قابل جمع نيستند ؛ واجب است اوّل رفع نجاست كرد ، سپس به ميدان طهارت قدم گذاشت و از آنجا به بساط قرب دوست راه يافت و توفيق اينگونه طهارت را فقط بايد از او خواست .
غسل معنوى
غسل از مسائل مهم الهى و شرعى است ، در غسل بايد تمام بدن شسته شود ؛ زيرا تمام بدن در امر شهوت دخالت دارد .
غسل معمولًا در حمام انجام مىگيرد و لازم است انسان به هنگام ورود به حمام ، نظر عبرت بين خود را باز كرده از حمام و وضع آن براى بيدارى و توجه خود عبرت بگيرد .
هامش
( 1 ) - عوالى اللآلى : 4 / 119 ، حديث 190 .