در روايت آمده :
ابوذر از خشيت حضرت رب به حدى گريه كرد كه چشم درد گرفت . گفتند : اگر از خدا رفع چشم دردت را مىخواستى ، شفا مىيافت . گفت : از چشم منصرفم و درد چشم غصهء بزرگ من نيست . گفتند : چه علتى تو را از درد چشم منصرف كرده ؟ گفت : دو موضوع بزرگ : بهشت و جهنم ! ! « 1 » پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله به ابوذر فرمودند :
علمى كه باعث گريهء انسان نشود ، علم با منفعت نيست .
خداوند در قرآن مجيد ، عالمان را بدينگونه ستوده :
[ إِنَّ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهِ إِذا يُتْلى عَلَيْهِمْ يَخِرُّونَ لِلْأَذْقانِ سُجَّداً * وَ يَقُولُونَ سُبْحانَ رَبِّنا إِنْ كانَ وَعْدُ رَبِّنا لَمَفْعُولًا * وَ يَخِرُّونَ لِلْأَذْقانِ يَبْكُونَ وَ يَزِيدُهُمْ خُشُوعاً ]
« 2 » .
همانا كسانى كه پيش از [ نزول ] آن معرفت و دانش يافتهاند ، زمانى كه بر آنان مىخوانند ، سجدهكنان به رو در مىافتند . * و مىگويند : منزّه و پاك است پروردگارمان بىترديد وعدهء پروردگارمان [ به پاداش مؤمنان و كيفر مجرمان ] قطعاً انجام شدنى است . * و گريهكنان به رو در مىافتند و [ شنيدن قرآن ] بر فروتنى و خشوعشان مىافزايد .
و نيز پيامبر بزرگ صلى الله عليه و آله فرمود :
اى ابوذر ! كسى كه مىتواند گريه كند ، پس گريه كند ، اگر نمىتواند قلباً محزون
هامش
( 1 ) - الخصال : 1 / 39 ، حديث 25 ؛ بحار الأنوار : 22 / 431 ، باب 12 ، حديث 40 .
( 2 ) - اسراء ( 17 ) : 107 - 109 .