و اشك ريزان بخواند و با خواندن و گريه تمام وجود خود را شستشو دهد .
خوش آن سروى كه بستانش تو باشى * خوش آن گل كه گلستانش تو باشى
چمن گاه دل و بستان جانم * بود خرم چو دهقانش تو باشى
خوشا آن بلبل سرمست عاشق * كه در هر صبح دستانش تو باشى
خوشا آن دل كه دلبر در بر اوست * خوشا آن جان كه جانانش تو باشى
دلم چون گوى در چوگانت افتاد * خوشا گويى كه چوگانش تو باشى
خوشا انسان كه در عينش تو باشى * خوشا عينى كه انسانش تو باشى
خوش آن مسلم كه اسلامش تو دادى * خوش آن محسن كه احسانش تو باشى
سر و سامان من جز عشق تو نيست * خوشا آن سر كه سامانش تو باشى
خشوع
بسيارى از سالكان راه و عارفان بيدار و عاشقان وصال عقيده دارند كه خشوع امرى است قلبى و يكى از عالىترين حالات دل انسانى است و راه تحصيلش معرفت باللّه است .
تفسير شريف « الميزان » در توضيح آيهء شريفهء :
[ أَ لَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ اللَّهِ ]
« 1 » ؛
آيا براى اهل ايمان وقت آن نرسيده كه دل هايشان براى ياد خدا و قرآنى كه نازل شده نرم و فروتن شود ؟
مىفرمايد :
خشوع ، اثر برداشتن قلب از عظمت و جلال وجود مقدس حضرت اوست . انسانى كه به درك صفات او توفيق پيدا كند ، بدون شك قلب خاشعى نصيب او خواهد شد .
هامش
( 1 ) - حديد ( 57 ) : 16 .