فَلا مَرَدَّ لَهُ ]
« 1 » .
يقيناً خدا سرنوشت هيچ ملتى را [ به سوى بلا ، نكبت ، شكست و شقاوت ] تغيير نمىدهد تا آنكه آنان آنچه را [ از صفات خوب و رفتار شايسته و پسنديده ] در وجودشان قرار دارد به زشتىها و گناه تغيير دهند . و هنگامى كه خدا نسبت به ملتى آسيب و گزند بخواهد [ براى آن آسيب و گزند ] هيچ راه بازگشتى نيست .
امام صادق عليه السلام در جملهء مورد شرح مىفرمايد :
تو در همه حال عبد شاكرى باش ، چه در حال غنا ، چه در حال فقر ، چه روز داشتن ، چه روز نداشتن ، چه روز سلامت ، چه روز مرض ، چه روز خوشى و چه روز ناخوشى ، وقتى در تمام احوالت شاكر باشى خدايت را در همه حال نسبت به خود كريم خواهى يافت .
نوشتهاند :
وقتى پيامبر صلى الله عليه و آله از امور دنيا بىنياز بود مىگفت : « الحمد للّه رب العالمين » و وقتى دچار تنگدستى سخت بود مىگفت : « الحمد للّه على كل حال » « 2 » .
در هر حالى كه بود شاكر بود ، خداى مهربان هم در هر حال نسبت به آنجناب ، ربّ كريم بود و كرم او با هركه باشد ، اقتضا مىكند كه آن شخص از نظر دين در عين سلامت بود و از شرّ هر گناه و پليدى در امان باشد و تنگى معيشت يا ناراحتىهاى ديگر او را از ياد خدا غافل نكند ! !
راستى ، خوشا به حال انسانهايى كه در هر حال در راه ذكر و شكر حقاند ، هيچ
هامش
( 1 ) - رعد ( 13 ) : 11 .
( 2 ) - الكافى : 2 / 97 ، باب الشكر ، حديث 19 ؛ بحار الأنوار : 68 / 33 ، باب 61 ، حديث 14 .