باشد و بر گذشته تأسف خورده ، در حدّى كه به ياد گذشته و خالى بودن پروندهاش از اعمالى كه لايق مولاست گريه كند و با اشك چشم ، جان را صفا دهد و مواظب باشد به آنچه مكلّف نيست ، عمر تلف نكند .
به قول الهى قمشهاى ، در ترجمهء جملهء « قلوبهم محزونة » كه در وصف عاشقان حق از امام عارفان اميرمؤمنان عليه السلام نقل شده :
پر انده باشد آن دلهاى مشتاق * بلى جفت غم است از يار خود طاق
به هر دل مشتعل تقوا فروزند * چه شمعش در شرار غم بسوزند
كدامين غم ؟ غم دين ، دين دلبر * كز آن غم كس مبادا شاد خاطر
نشان معرفت قلب حزين است * دل پاكان به درد غم قرين است
درخت معرفت بار آورد درد * سرشك سرخ بارد بر رخ زرد
ز هر غم خاطرى باشد پريشان * غم يار و غم جسم و غم جان
غم دين شادى هر دو جهان است * غم دنياى دون خوردن زيان است
چه خوش گفت آن حكيم ذوق پرور * غم دين خور ، مخور اندوه ديگر
غم دين خور كه دنيا غم ندارد * عروس يكشبه ماتم ندارد