خلق اطفالند جز مست خدا * نيست بالغ جز رهيده از هوا
گفت دنيا لعب و لهو است و شما * كودكيد و راست فرمايد خدا
جنگ خلقان هم چو جنگ كودكان * جمله بىمعنى و بىمغز و مهان
جمله با شمشير چوبين جنگشان * جمله در لا ينبغى آهنگشان
جمله شان گشته سواره بر نئى * كاين براق ماست يا دلدل پيئى
جاعلند و خود ز جهل افراشته * راكب و محمول ره پنداشته
باش تا روزى كه محمولان حق * اسب تازان بگذرند از نه طبق
يعرج والروح اليه والملك * من عروج الروح يهتز الفلك
مدار عرفانى مكاتب الهى
مدار عرفانى كه ناشى از مكتب اصيل انبيا و امامان عليهم السلام است سه چيز است :
1 - خداشناسى كه اصل و ريشهء همهء حقايق و واقعيتها است .
2 - خودشناسى ، يعنى بحث در هويّت و شخصيّت و نفس انسانى و موضع او در عالم خلقت و ويژگىهاى او و بحث در مصالح و مفاسد انسانى .
3 - انتخاب راه صحيح به سوى كمالات ، يعنى شناخت تكاليف عبادى و وظائف اخلاقى و تشخيص زندگى سالم و رفتار معتدلانه و تصفيهء نفس و تزكيهء آن براى وصول به سعادت و خوشى كه به ناچار در اين زمينه همهء جويندگان راه به اسلام واقعى رسيده و با قدرت آن به كمالات و حقايق رسيدهاند .
عارف ، معتقد است كه با آراسته شدن به علوم الهى و به كارگيرى آن و به خصوص تصفيهء باطن از تمام آلودگىها ، انسان به مقام كشف نايل شده و از اين راه مستقيماً به معرفت خدا و اصل خواهد شد ، اين علم ، نتيجهء قيل و قال غرورزا نيست ؛ بلكه پس از جهاد انسان بسته به اراده و فضل و توفيق حضرت اوست كه