بيضه آن را اين عزّت داده و اين خلعت بخشيده كه : خَمَرْتُ طينَةَ آدَمَ بِيَدى أَرْبَعينَ صَباحاً « 1 » .
و زردهء وى را گفت :
[ وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي ]
« 2 » .
و هنوز اين مرغ در بيضه بود كه به همهء ملائكهء مقرب ، خطاب رسيد كه اگرچه شما طاووسان درگاه قدسى هستيد و بر شاخسار سدرهء بلبلان خوش نواى
[ وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَ نُقَدِّسُ لَكَ ]
« 3 » .
امّا آدم ، بيضهء سيمرغ قاف عزّت است و آن سيمرغ ، خليفهء من و سلطان شماست ، پس در برابر گل او سجده كنيد كه
[ اسْجُدُوا لِآدَمَ ]
« 4 » كه در او مرغ
[ إِنِّي أَعْلَمُ ما لا تَعْلَمُونَ ]
« 5 » تعبيه است ، تا هنوز در بيضه است سجدهء او غنيمت شمريد كه چون از بيضه پرواز كند ، پرواز او در عالم : لى مَعَ اللّهِ وَقْتٌ لا يَسَعُنى فِيهِ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ وَلا نَبِىٌّ مُرْسَلٌ « 6 » باشد و در دست شما در آن وقت ، جز حسرت و حيرت لَوْ دَنَوْتُ أَنْمُلَةً لَاحْتَرَقْتُ نماند « 7 » و آن وقت ورد شما اين بود :
آن مرغك من كه بود زرين بالش * آيا كه كجا پريد و چون شد حالش
از دست زمانه خاك بر سر باشم * تا خاك چرا نكرد بر دنبالش
اى ملائكه ! تا اين مرغ ، خاك بر دنبال دارد ، شما از او بهرهمند شويد و تا خاك
هامش
( 1 ) - عوالى اللآلى : 4 / 98 ، حديث 138 .
( 2 ) - حجر ( 15 ) : 29 .
( 3 ) - بقره ( 2 ) : 30 .
( 4 ) - بقره ( 2 ) : 34 .
( 5 ) - بقره ( 2 ) : 30 .
( 6 ) - بحار الأنوار : 79 / 243 ، باب 2 ، حديث 1 .
( 7 ) - المناقب : 1 / 178 ؛ بحار الأنوار : 18 / 382 ، باب 3 ، حديث 86 .