اذيّت و آزار موذيات از انس و جان و سباع و مانند اينها .
و نعمتهاى اخروى يا معنوى هم بر دو قسم است : نعمت توفيق و نعمت عصمت ، نعمت توفيق مثل توفيق يافتن بر اسلام و ايمان و توفيق پيدا كردن بر طاعت و عبادت و نعمت عصمت مانند تبرّى و بيزارى از شرك و كفر و اجتناب از فسوق و عصيان .
در هر صورت براى حفظ نعمت توفيق و عصمت ، بايد بيدارى دائم داشت و لحظهاى از ياد دوست غافل نبود كه براى سلب اين دو نعمت بزرگ از انسان ، دشمنان داخلى و خارجى بدون وقفه در فعاليّتاند و اين انسان است كه براى پابرجا ماندن اين دو نعمت بايد از هيچ كوششى به خصوص خالص نگاه داشتن دل ، فروگذارى نكند و در تمام لحظات مراقب و مواظب و متوجّه خود باشد .
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 492
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٤٩٢