ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ ]
« 1 »
.
اى مؤمنان ! مبادا اموال و فرزندانتان شما را از ياد خدا غافل كنند و آنان كه [ به خاطر مال و فرزند از ياد خدا ] غافل مىشوند ، زيانكارند .
[
فَذَرْهُمْ فِي غَمْرَتِهِمْ حَتَّى حِينٍ * أَ يَحْسَبُونَ أَنَّما نُمِدُّهُمْ بِهِ مِنْ مالٍ وَ بَنِينَ * نُسارِعُ لَهُمْ فِي الْخَيْراتِ بَلْ لا يَشْعُرُونَ ]
« 2 »
.
پس آنان را در غرقاب گمراهى و جهالتشان تا هنگامى [ كه مرگشان فرا رسد ] واگذار . * آيا گمان مىكنند افزونى و گسترشى كه به سبب مال و اولاد به آنان مىدهيم ، * در حقيقت مىخواهيم در عطا كردن خيرات به آنان شتاب ورزيم ؟ [ چنين نيست ] بلكه [ آنان ] درك نمىكنند [ كه ما مىخواهيم با افزونى مال و اولاد ، در تفرقه ، طغيان ، گمراهى و تيرهبختى بيشترى فرو روند . ] .
[
الْمالُ وَ الْبَنُونَ زِينَةُ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ الْباقِياتُ الصَّالِحاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَواباً وَ خَيْرٌ أَمَلًا ]
« 3 »
.
مال و فرزندان ، آرايش و زيور زندگى دنيا هستند ، ولى اعمال شايستهء پايدار نزد پروردگارت از جهت پاداش بهتر و از لحاظ اميد داشتن به آنها نيكوتر است .
قرآن مجيد در سورهء مباركهء كهف داستان غرور مرد ناسپاس و بىخبرى را به خاطر مال در برابر مردى مؤمن و فقير براى عبرت امّت بدينگونه نقل مىكند :
هامش
( 1 ) - منافقون ( 63 ) : 9 .
( 2 ) - مؤمنون ( 23 ) : 54 - 56 .
( 3 ) - كهف ( 18 ) : 46 .