شما مردم را بسيارىِ اموال و فرزند و عشيره از ياد خدا غافل كرده ، تا جايى كه به گور و ملاقات قبور رفتيد .
اين برنامهء شما برنامهء درستى نيست و حق و حقيقت اين نيست كه پنداشتهايد ؛ به زودى خواهيد دانست كه پس از مرگ چه سختىها در برداريد ، باز هم حقّاً خواهيد دانست كه در قيامت با چه عذابهايى مواجهيد ، نه چنين است اگر بدانيد چه حادثهء بزرگى در پيش داريد هرگز به بازى دنيا از آخرت غافل نمىشديد ؛ البته پس از مرگ دوزخ را مشاهده خواهيد كرد و سپس به چشم يقين مىبينيد ، آن گاه در آنجا از نعمتها ( مانند مال و جاه و صحّت و جوانى و عمر و نبوّت انبيا و ولايت على عليه السلام از شما بازپرسى خواهند كرد ) .
و در سورهء همزه مىفرمايد : واى بر عيبجوى هرزه زبان ، همان كسى كه مال جمع كرده و دائم به حساب و شمارش آن سرگرم است ، پندارد كه مال و دارايى دنيا به او عمر ابد خواهد داد ، چنين نيست بلكه بدون شك به آتش سوزان دوزخ درخواهد افتد ، آتشى كه چگونه سختى آن را تصوّر خواهى كرد ، آن آتش را خشم خدا برافروخته شرارهء آن بر دل ناپاكان شعلهور است ، آتشى كه آنها را از همهسو احاطه كرده است و مانند ستونهاى بلند بازكشيده است .
از زبان قرآن دانستيد كه اگر انسان در جنب مال توجّه به حق و روى دل به محبوب واقعى داشته باشد ، مال براى او نردبان ترقّى است و از جمله عوامل و عللى است كه انسان را به خداى مهربان نزديك مىكند .
امّا اگر ثروت و مال آن چنان انسان را جذب كند كه از ياد دوست و عشق محبوب غافل بماند ، بدترين عامل خطر و به فرمودهء على عليه السلام :
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 449
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٤٤٩