دين از زبان قرآن
قرآن مجيد در بسيارى از آيات ، انسان را دعوت به انديشه در عالم خلقت مىكند ، تا از اين طريق او را به شناخت خالق عالم - كه كسى جز اللّه نيست - هدايت نمايد .
چون با يادآورى مسائل خلقت خدا را شناساند ، در آيات زيادى مسئله وحدانيّت حق را بيان مىكند و هر خالق و معبودى غير او را با دلايل روشن و براهين برحق نفى مىنمايد و آدمى را به اين حقيقت آشنا مىكند كه خدا يكى است و شريك و مثل و مانند و كفو و ندّى ندارد . آن گاه براى تكميل شناخت انسان به بيان اوصاف و اسماء حضرت حق پرداخته و در اين زمينه دريايى بىنهايت از علم و آگاهى در برابر ديد قلب و مغز انسان قرار مىدهد .
سپس به توضيح اين مسئله مىپردازد كه راه رابطه با خدا ، تكيه بر رسالت انبيا و امامت امامان بر حق است و انسان در برابر شناخت رهبران راه الهى و عمل به دستورهاى سعادتبخش آنان سخت مسؤول است .
قرآن در كنار رسالت انبيا به بيان مسائل دين كه شامل برنامههاى عبادى ، سياسى ، اقتصادى ، اجتماعى ، اخلاقى ، عرفانى و خانوادگى است پرداخته و ازانسان مىخواهد براى تأمين خير دنيا و آخرتش به آن دستورهاى عالم و عامل گردد .
قرآن در بيش از هزار آيه به مسئله با اهميّت روز قيامت اشاره كرده و آنجا را به عنوان روز جزا و صحنهء مكافات عمل براى مؤمن و غير مؤمن معرّفى فرموده است .
مجموع مسائل بالا در قرآن مجيد ، همان دين خداست و همان راهى است كه از