بپيچانيد ، يا از گواهى دادن روى برتابيد ؛ يقيناً خدا همواره به آنچه انجام مىدهيد ، آگاه است .
قانونگذارى در اسلام
از خصوصيّات ديگر اسلام استحكام در قانونگذارى است ؛ اسلام داراى جنبه تشريع يعنى قانونگذارى است ، ولى قانونگذارى اين دين براساس حكمت است و در هر زمان با مصلحت زندگى مردم موافقت دارد .
برنامههاى اسلام را سه قسمت تشكيل مىدهد : اعتقادات و تعاليم عبادى ، دستورهاى عالى اخلاقى و احكام و مقرّراتى كه براى انتظام زندگى مردم در خانه و بازار و مملكت تشريع شده است .
اسلام در تشريع احكام خود حكمت و مصلحت آدميان را درنظر گرفته و غالباً در آيات قرآن و روايات به حكمت و فلسفهء تشريع احكام اشاره كرده است .
مثلًا در جواب ياوهگويانى كه مىگفتند : ربا هم مانند معاملات ديگر است ؛ زيرا همچنان كه در بيع مثلًا پولى مىدهيم و جنسى مىخريم و آن را به مبلغ زيادترى مىفروشيم و بيش از پولى كه دادهايم به ما برمىگردد ، در ربا نيز پولى مىدهيم و پس از مدّتى بيش از آنچه دادهايم مىگيريم ، مىفرمايد :
[
الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبا لا يَقُومُونَ إِلَّا كَما يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطانُ مِنَ الْمَسِّ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبا وَ أَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ وَ حَرَّمَ الرِّبا فَمَنْ جاءَهُ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّهِ فَانْتَهى فَلَهُ ما سَلَفَ وَ أَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ وَ مَنْ عادَ فَأُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ ]
« 1 »
.
هامش
( 1 ) - بقره ( 2 ) : 275 .