ديگرى درمىآيند و پس از به هم خوردن وضع كنونى جهان ، براى آدميان روزى برپا مىشود به نام روز جزا كه همگى در معرض حساب بزرگ و دقيق الهى - كه چيزى از علمش مخفى نمىماند - قرار مىگيرند و پاداش يا كيفر اعمال نيك و بد خود را بىكم و زياد دريافت مىكنند ؛ قرآن مجيد اين موضوع مهم را با تمام جوانبش در هزار و سيصد آيه بيان مىكند .
اسلام ، علّت ثواب و عقاب و رستگارى و تباهى را فقط اعمال خود مردم مىداند ، بىآن كه در اين مسئله كم و زيادى رخ دهد ؛ قرآن در اين زمينه مىفرمايد :
[
قُلْ أَ غَيْرَ اللَّهِ أَبْغِي رَبًّا وَ هُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍ وَ لا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍ إِلَّا عَلَيْها وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى ثُمَّ إِلى رَبِّكُمْ مَرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ ]
« 1 »
.
بگو : آيا جز خدا پروردگارى بجويم در حالى كه او پروردگار هر چيزى است ؟ ! و هيچ كس جز به زيان خود [ عمل زشتى ] مرتكب نمىشود و هيچ سنگين بارى بار گناه ديگرى را بر نمىدارد ؛ سپس بازگشت همهء شما به سوى پروردگارتان خواهد بود ، پس شما را به [ حقّانيّت ] آنچه دربارهء آن [ با مردم مؤمن ] اختلاف مىكرديد ، آگاه مىكند .
قرآن مجيد وسيلهء نجات را در قيامت دو چيز مىداند : ايمان و عمل صالح ، كه در آيات متعددى به آن اشاره شده است : آنهايى كه با ايمان باشند و كار نيك كنند ، مستحق آمرزش و اهل نجاتاند .
از خصوصيّات مهمّ ديگر اسلام الغاء امتيازات اعتبارى و مادّى است ، دين اسلام ميزان برترى را فقط نيكى ذات و صفات عالى نفسانى قرار داده و رنگ و نژاد
هامش
( 1 ) - انعام ( 6 ) : 164 .