[ وَدينَهُ عَنِ الْبِدْعَةِ ]
معناى دين
دين در لغت داراى معانى گوناگونى است و معناى آن در اين جمله ، عبارت از پيوند قلبى انسان با خداى مهربان و مجموعهء قوانينى است كه بر مبناى مصلحت انسان در همهء جوانب حيات تنظيم شده است .
هركس با حضرت دوست و شؤون جناب او و هرچه در رابطه با اوست - كه نبوّت و قيامت و ملائكه و كتاب است - پيوند قلبى داشته باشد و به اين واقعيتها ايمان داشته باشد و براساس اين ايمان به تمام قوانينى كه از طرف حق و پيامبر صلى الله عليه و آله ارائه شده عمل كند ، مؤمن است .
دين واقعى در حيات ، به منزله جان براى جسم است ، دين در زندگى انسان در رأس تمام ضرورتها قرار دارد ؛ دين تنها عامل شكوفايى استعدادهاى معنوى و روحى انسان است ؛ اگر دين نباشد ، براى انسان ارزشى نخواهد بود ؛ دين ضامن سعادت دنيا و آخرت انسان و تأمين كنندهء خير دنيا و آخرت است .
هزاران مكتب عقلى و منطقى ، در زندگى بشر قدرت ايفاى نقش دين را ندارند و اين ناتوانى مكتبها ، براى بشر ثابت شده و هيچ انسانِ با انصافى در اين زمينه انكار ندارد .
مىگويند : عقل و وجدان ، مىتوانند به جاى دين در همهء امور هادى انسان