كفّار كرد و قيام مسيحيّت را كه به اصطلاح او مؤمن بودند عليه كفّار يعنى مسلمانان براى نجات تربت عيسى واجب دانست ! ! و مسيحيان هم به فتواى او و اربابان بعدى نسبت به مسلمانان از هيچ جنايتى فروگذار نكردند .
در حالى كه مىدانست قرآن مجيد ، كتاب آسمانى مسلمانان ، از مريم به عنوان دارندهء مقام عصمت و از عيسى مسيح به بهترين صورت ياد كرده و حتّى كشته شدن عيسى را با كمال صراحت نفى نموده و هيچ دليلى براى كشته شدن عيسى در اختيار مسيحيان نيست و قبرى كه براى عيسى در بيت المقدس ادّعا مىكنند ريشه و اصل ندارد ، ولى از باب هوس و هوىپرستى و به خاطر حفظ رياست پوشالى و بدست آوردن مال و منال ، تحت پوشش نجات قبر عيسى فتواى ريخته شدن خون مسلمانان و به غارت رفتن اموالشان را صادر مىكند ! ! بدون شك بازگو كردن تمام جوانب جنگهاى صليبى كتابى جداگانه مىخواهد ، در اين قسمت كه ضرر علم آلوده به هوى مورد بحث است ، فقط به اقرار جنگجويان وحشى مسيحى با استناد به نوشتههاى آلبرماله كه خود يك فرد مسيحى است اكتفا مىشود .
او مىنويسد : پاپ اوربن دوّم كه فرانسوى بود ، مجمعى در كلرمون منعقد نموده مشغول اصلاح امور اهل علم فرانسه بود ، روز 28 نوامبر 1095 كه بايد مجمع ختم شود ، با حضور جمع كثيرى از روحانيون و امناى دين و سركردگان مركز و جنوب فرانسه شرحى از صدمات زوّار ارض اقدس بيان كرده امت نصارى را دعوت نمود كه اسلحه بردارند و تربت عيسى را نجات دهند . . .
بعد از خاتمهء مجمع كلرمون ، پاپ در مركز و جنوب فرانسه به گردش پرداخت ، مردم را به جنگ ترغيب مىكرد و ضمناً به عموم اسقفها نامه كرده آنها را دعوت نمود كه براى جنگ صليب به وعظ بپردازند و ديگران را نيز به وعظ وادارند ، ضمناً وعده داد كه هركس در اردوكشى شركت كند تمام معاصى و گناهانش بخشيده
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 322
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٣٢٢