آيهء اوّل : هوسرانان
وَذَرِ الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَهُمْ لَعِباً وَلَهْواً وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَذَكِّرْ بِهِ أَن تُبْسَلَ نَفْسٌ بِمَا كَسَبَتْ لَيْسَ لَهَا مِن دُونِ اللّهِ وَلِىٌّ وَلَا شَفِيعٌ وَإِن تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍ لَايُؤْخَذْ مِنْهَا أُولئِكَ الَّذِينَ أُبْسِلُوا بِمَا كَسَبُوا لَهُمْ شَرَابٌ مِن حَمِيمٍ وَعَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُوا يَكْفُرُونَ ] « 1 » .
و كسانى كه دينشان را بازى و سرگرمى گرفتند ، و زندگى دنيا آنان را فريفت ، و اگذار و [ مردم را ] با قرآن اندرز ده ؛ كه مبادا كسى [ در روز قيامت ] به [ كيفر ] آنچه [ از گناهان ] مرتكب شده [ از رحمت و ثواب ] محروم ماند [ و به هلاكت سپرده شود ] و او را جز خدا سرپرست و ياور و شفيعى نباشد و اگر [ براى رهايىاش از عذاب ] هر گونه عوض و فديهاى بدهد از او پذيرفته نشود . آنانند كه به سبب آنچه [ از اعمال زشت ] مرتكب شدهاند [ از رحمت و ثواب ] محروم مانده [ و به هلاكت سپرده شده ] اند . و به خاطر آن كه همواره [ به آيات الهى ] كفر مىورزيدند براى آنان نوشابهاى از آب جوشان و عذابى دردناك است .
آرى ، بنابر دستورى كه خداوند در اين آيه به پيامبرش داده است مردم مؤمن و عارفان باللّه ، بايد بااينگونه مردم كه دين خدا را به مسخره گرفتهاند قطع رابطه كنند و از اين بىخردانِ بىخبر ، بگريزند و با آنان هيچگونه معاشرتى نداشته باشند و به هنگام مبارزه - بنا به دستور قرآن در هر عصرى - تا ريشهكن شدن آنان به جهاد برخاسته و راه الهى را از لوث وجود اينان پاك كنند .
هامش
( 1 ) - انعام ( 6 ) : 70 .