أُولئِكَ الَّذِينَ لَمْ يُرِدِ اللّهُ أَن يُطَهِّرَ قُلُوبَهُمْ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْىٌ وَلَهُمْ فِى الْآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ ] « 1 » .
اى پيامبر ! كسانى كه در كفر مىشتابند تو را غمگين نسازند ، چه آنان كه به زبانشان گفتند : ايمان آورديم و دلهايشان ايمان نياورده ، و چه آنان كه يهودىاند كه به شدت شنوندهء دروغند [ با آن كه مىدانند دروغ است ] و به شدت گوش به فرمان گروهى ديگرند كه [ از روى حسد و كبر ] نزد تو نيامدهاند . [ آن گروهى كه ] كلمات [ خدا ] را پس از استوارى در جايگاههايش تحريف مىكنند ، [ و معناى حقيقىاش را تغيير مىدهند و به مقلّدان و مطيعان بىسواد خود ] مىگويند : اگر [ از طرف پيامبر اسلام ] احكام [ و فرمانهايى مطابق ميل ما ] به شما ابلاغ كردند بپذيريد ، و اگر آن را [ مطابق ميل ما ] ابلاغ نكردند [ از آن ] بپرهيزيد . و كسانى كه خدا عذاب [ و رسوايى و ذلت ] شان را بخواهد ، تو هرگز نمىتوانى چيزى از عذاب خدا را از آنان بر طرف كنى . اينانند كسانى كه خدا نخواسته دلهايشان را [ از آلودگى ] پاك كند ؛ براى آنان در دنيا خوارى و رسوايى ، و در آخرت عذابى بزرگ است .
در اين آيه دورى گزيدن از منافقان و جاسوسان پليد و متكبّران آلوده و هركس با راه خدا و پيامبر مخالفت داشته و موجوديّتش به زيان امت اسلامى است ، خواسته شده است .
ارتباط با اينان ، انسان را دچار خسارت دنيا و عذاب آخرت خواهد كرد و كسى كه ترس و بيم از خسارت در دنيا و عذاب در آخرت دارد ، از چنين پليدانى گريزان و با ايشان كاملًا بىارتباط است .
هامش
( 1 ) - مائده ( 5 ) : 41 .