يُبْغِضُكَ وَالْمَرْءُ مَعَ مَنْ أَحَبَّ « 1 » .
جابر جعفى ( كه از بزرگان اصحاب و ياران حضرت باقر و صادق عليهما السلام است ) از امام باقر عليه السلام نقل مىكند كه حضرت فرمود : هرگاه خواستى ببينى كه اهل خير هستى يا نه ، به دلت نظر كن ، اگر اهل طاعت را دوستدارى و از آلودگان به گناه متنفرى خوبى و خدا دوستدار توست و اگر از اهل طاعت متنفرى و علاقهمند به اهل گناهى در تو خيرى نيست و خدا دشمن توست و مرد با هركه مورد علاقه اوست محشور مىشود .
عَنْ أَبى عَبْدِاللّهِ عليه السلام قالَ : قَدْ يَكُونُ حُبٌّ فى اللّهِ وَرَسُولِهِ وَحُبٌّ فى الدُّنْيا فَما كانَ فى اللّهِ وَرَسُولِهِ فَثَوابُهُ عَلَى اللّهِ ، وَما كانَ فى الدُّنْيا فَلَيْسَ بِشَىْءٍ « 2 » .
امام صادق عليه السلام فرمود : گاهى دوستى براى خدا و رسول است و گاهى براى دنيا ، محبّتى كه به خاطر خدا و رسول اوست پاداشش بر خداست و آنچه براى دنيا است اجر و مزدى ندارد .
هامش
( 1 ) - مشكاة الأنوار : 121 ، الفصل الخامس فى المحبة والشوق ؛ علل الشرايع : 1 / 117 ، باب 96 - باب علة الطبائع والشهوات .
( 2 ) - وسائل الشيعة : 16 / 168 ، باب 15 - باب وجوب الحب فى اللّه ، حديث 21256 ؛ الكافى : 2 / 127 ، باب الحب فى اللّه ، حديث 13 .