تاريخ بشر نشانگر اين معناست كه انتقال مال و قدرت به فرزندان و اطمينان به اين كه بعد از انسان اهل و عيالش با ثروت و قدرت باقىمانده راحتند امرى است بيهوده و چه بهتر اين كه انسان اولاد و عيالش را به ربّ الارباب واگذارد و با فراهم آوردن زمينه تربيت آنان را به خدا بسپارد كه خداى مهربان بهترين وكيل و برترين نگهدارنده است ، چه ثروتها كه از پدران باقى ماند و علّت سيهروزى فرزندان شد ، چه قدرتها كه به نسل بعد منتقل شد و علّت ذلّت نسل گرديد ! !
حكمتهايى از نهج البلاغه
در پايان اين قسمت لازم است به گوشهاى از حكمتهاى سر حلقه عاشقان و مولاى عارفان على عليه السلام كه در اين زمينه آمده اشاره شود ، تا اين ترس مذموم معالجه شده و انسان از قيد آن آزاد گردد .
حكمت 344 : قالَ عليه السلام لِبَعْضِ أَصْحابِهِ : لا تَجْعَلَنّ أَكْثَرَ شُغْلِكَ بِأَهْلِكَ وَوَلَدِكَ ، فَإِنْ يَكُنْ أَهْلُكَ وَوَلَدُكَ أَوْلِياءَ اللّهِ فَإِنَّ اللّهَ لا يُضيعُ أَوْلِيائَهُ وَإِنْ يَكُونُوا أَعْداءَ اللّهَ فَما هَمُّكَ وَشُغْلُكَ بِأَعْداءِ اللّهِ ؟ !
امام عليه السلام به دستهاى از يارانش فرمود : بيشترين همت و كوشش خود را براى زن و فرزند قرار ندهيد ، اگر آنان از دوستان حقّند كه خداوند دوستانش را ضايع نمىكند و اگر از دشمنان پروردگارند براى چه همت و كار خود را صرف دشمنان خدا مىكنيد ؟ !
اين كوشش و فعاليت روى چه معيارى است ، مگر نه اين كه تقويت دشمنان خدا باعث كيفرى سخت براى انسان است .
حكمت 408 : قالَ عليه السلام لابْنِهِ الْحَسَن : يا بُنَىَّ لا تَخْلِفَنَّ وَراءَكَ شَيْئاً مِنَ الدُّنْيا فَإِنَّكَ