دارد ، از پيش آمدن مرض پيشگيرى كرده ، يا به هنگام درد و رنج به علاج برمىخيزد و اين ترس باعث مىگردد ، انسان اصول بهداشت را در همه زمينهها مراعات نمايد .
كسى كه وقوع زلزله ، باد ، سيل ، يا حمله حيوانات را به خود و برنامههاى زندگيش پيشبينى مىنمايد ، حالت ترسش با او كمك مىدهد ، تا براى جلوگيرى از هر نوع خطر احتمالى به مبارزه برخيزد . هيچ انسانى را در زمينه چنين خوفى نبايد سرزنش كرد ؛ زيرا اين خوف يكى از بهترين ابزار مبارزه با حوادث است .
خوف مذموم
خوف مذموم خوفى است كه ارتباطى با مسائل خطرآفرين و نيز ربطى به مسائل عالى الهى از قبيل ترس از عذاب فردا ، يا ترس از مقام و هيبت حق ندارد ، بلكه علّت آن تصوّرات باطل و وهم وخيالات فاسده نسبت به پارهاى از امور است كه انسان با اندكى تأمّل نسبت به آن امور كه زاييده خيالات و اوهام است ، حس مىكند كه خوفش امرى بيهوده و حالتى غير منطقى است .
معلّم بزرگ اخلاق ، مرحوم ملّا مهدى نراقى ، خوف مذموم را مفصّل شرح داده كه خلاصهاى از آن را در اين ورق پاره مىخوانيد .
1 - ترس از برنامهاى كه وقوعش حتمى است و انسان به هيچ عنوان قدرت جلوگيرى از آن را ندارد ، مانند اجل طبيعى كه براى انسانها و پدر و مادر و خويشان و همنوعانش و فرزندان و رفيقان و دوستانش حتمى است ، انسانى كه از هماكنون براى چنان واقعه اجتنابناپذيرى در ترس فرو مىرود ، از اين ترس چه نفعى عايد او مىگردد ، يا چه ضررى از او دور مىشود .
اين خوف ، چگونه مىتواند ، او را براى جلوگيرى از وقوع حادثهاى كه حتمى