و نيز مىفرمايد :
ما انْعَمَ اللَّهُ عَلى عَبْدٍ بِنِعْمَةٍ صَغُرَتْ اوْ كَبُرَتْ فَقالَ : الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّا ادَّى شُكْرَها . « 1 »
هر نعمتى كه خداوند به بندهاى عطا كند ، چه كوچك باشد و يا بزرگ و او بگويد : الْحَمْدُلِلَّه شكر آن را ادا كرده است .
بنابراين در مقابل اين همه نعمتها ، چه چيزى مىتوان گفت و چه كارى مىتوان انجام داد تا شكر او شود ، جز اينكه با زبان قاصر ، اقرار به ناتوانى بر شكر نعم الهى بنماييم و چه بسيار نعمتهايى كه ما از آنها غافل هستيم و به آنها توجّه نداريم با اين كه مهم هستند .
تفسيرى بر نعيم در آيه شريفه
امام رضا عليه السلام در مجلسى كه براى اصحاب خود تشكيل داده بودند ، فرمودند :
در دنيا نعمت حقيقى وجود ندارد .
بعضى از دانشمندان حاضر در مجلس گفتند : چگونه خداوند مىفرمايد :
ثُمَّ لَتُسَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ » « 2 »
آن گاه شما در آن روز از نعمت ها بازپرسى خواهيد شد .
و اين نعيم در دنيا آب سرد است .
حضرت رضا عليه السلام با صداى بلند فرمود :
شما اين طور اين آيه را تفسير مىكنيد و چند گونه نعمت را مىشماريد .
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 68 / 32 ، باب 61 ، حديث 9 ؛ الكافى : 2 / 96 ، حديث 14 .
( 2 ) - تكاثر ( 102 ) : 8 .