بعضى مىگويند : آب سرد ، ديگرى غذاى خوب مىداند و گروهى خواب خوش مىشمارد .
پدرم نقل مىكند كه حضرت صادق عليه السلام دربارهء اقوال مختلف شما در مورد نعمت در آيهء شريفه غضبناك شده و فرمود :
هرگز خدا از بندگان در مورد چيزى كه به آنها تفضّل نموده نمىپرسد و منّت بر آنها نمىگذارد ، منّت گذاردن براى نعمت ، از مردم زشت است ، چگونه مىتوان چنين چيزى را به خداوند متعال نسبت داد ، بلكه نعيم در آيهء شريفه حبّ ما خاندان و موالات ما است كه خداوند بعد از توحيد و نبوّت از آن سؤال مىكند ؛ زيرا وقتى بنده ، حقّ اين نعمت را به جا آورد او را به جانب بهشت جاويد مىبرد . « 1 » بنابراين ما چگونه مىتوانيم شكر اين همه نعمتهاى ظاهر و پنهان را به جا بياوريم ، جز اينكه اقرار به عجز و ناتوانى كنيم .
امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
اوْحَى اللَّهُ تَعالى الى مُوسى يا مُوسى ! اشكُرْنى حَقَّ شُكْرى فَقالَ : يا رَبِّ كَيْفَ اشْكُرُكَ حَقَّ شُكْرِكَ ، لَيْسَ مِنْ شُكْرٍ اشْكُرُكَ بِهِ الَّا وَ انْتَ انْعَمْتَ بِهِ عَلَىَّ ، فَقالَ : يا مُوسى ! شَكَرْتَنى حَقَّ شُكْرى حينَ عَلِمْتَ انَّ ذلِكَ مِنّى . « 2 »
خداوند متعال به موسى عليه السلام وحى فرستاد ، اى موسى ! مرا شكرگزار باش ، گفت : بار خدايا ! چگونه حقّ شكرت را ادا كنم ؛ زيرا هر شكرى ، خود از نعمتهاى تو به شمار مىرود ، خداوند فرمود : اى موسى ! حق شكر همان است كه بدانى آن هم از من است .
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 7 / 272 ، باب 11 ، حديث 41 ؛ عيون أخبار الرضا عليه السلام : 2 / 129 ، حديث 8 .
( 2 ) - بحار الأنوار : 13 / 351 ، باب 11 ، حديث 41 ؛ الكافى : 2 / 98 ، حديث 27 .